Archives

Gdje se nalazi: Unutar zidina Starog grada u Trebinju, na adresi Stari grad 118.

Uređenje prostora: Turistička organizacija grada prepoznala je ogroman potencijal ovog mjesta. Ispred kapije postavljene su ukrasne ograde, info-tabla i zasađeno je cvijeće, što lokaciji daje poseban mediteranski šarm.

Zanimljivost: Ispred kapije u večernjim satima često možete sresti ulične svirače koji svirkom nadopunjuju romantičnu atmosferu ovog starog dijela grada.

Видиковац “Skywalk” представља нову туристичку атракцију на подручју Требиња и прави изазов за све туристе и авантуристе.
Са новог видиковца пружа се јединствен поглед на прелијепу панораму Требиња и околине.
Видиковац се налази у непосредној близини аустроугарских фортификација Страч, Петрина и Голо Брдо.

Манастир је саграђен у првој половини 13. вијека. Манастир Светог Ђорђа засигурно датира из средњег вијека доба Светога Саве и Немањића династије када је Архиепископија била на Пељешцу у граду Стону. О томе нема двојбе што свједоче археолози, историчари и живо народно предање. Гробови око храма и претходни темељи указују на индиције много старијих времена и црквеног живота на овим просторима. Манастир и црква су спаљени и разорени до темеља у 18. Вијеку са најездом Турака. Тада је побијено и мученички страдало тачно на број 14 монаха. Неколицина (није познат број) измиче у брда источно од храма и наставља монашки живот до скончања овоземног вијека када се потпуно гаси ова заједница. За свједочанство у тим брдима постоји и дана Калуђерска пећина како је народ овдашњи зове и са поштовањем помиње.
Народ је роптао дуго под турском тиранијом, али није изгубио православну вјеру.

Прве повољне прилике смогли су снаге да из темеља подигну нови храм 1901. Године Господње. Изградња је била равномјерно распоређена према бројности домаћинстава Зубачких племена. Од тада црква Светог Ђорђа или Ђурђева црква на Бравенику служи као саборна за цијелу Зубачку висораван. Послије другог свјетског рата под репресијама комунистичког режима вјерски живот јењава и црква полако од зуба времена и људског немара почиње да пусти и пропада да би седамдесетих година остала без врата и са нарушеним кровом који прокишњава. По црквеној порти је пасла стока и не ријетко се у цркву затварала. Свјетске промјене и превирања у драви те слабљење владајућег режима охрабрио је вјерни народ Зубаца и они сложно 1989. Године Господње обнављају храм и подижу зид оградивши порту.
Манастир Светог Ђорђа у данашњем времену поново функционише као активно братство са активним монашким и богослужбеним животом, највише заслугама епархије Захумско херцеговачке и приморске, као и њених вјерних пастира покојног Оца Исаије и данашњег игумана Оца Василија.

Naziv: Via Ferrata “Kamena glava-Leotar”
Dužina: 200m
Težina: B
Okvirno vrijeme trajanja: 1 sat
Obavezno prisustvo vodiča i upotreba specijalizovane opreme
Vlasništvo i organizacija: Aero klub Trebinje-Zoran Petrović Peta

Azil Danica otvoren je 31. maja 2023. godine zahvaljujući Gradu Trebinju i britanskoj organizaciji Netvork For Animals. Nalazi se u ataru sela Zgonjevo, 10 km od centra grada. Naziv azila Danica simboličan je za prerano preminulu Trebinju Danicu Dadi Đikov, koja je bila veliki zaštitnik životinja, posebno pasa. Azil danica ima privremeni smeštaj za 90 pasa, svi psi su veterinarski lečeni, sterilisani, socijalizovani, imaju čip i pasoš i spremni su za udomljavanje. Usvajaju se samo uz potpisan ugovor o usvajanju. Prihvatilište je dobilo i sertifikat za izvoz pasa u zemlje u inostranstvo, što će dodatno olakšati posao ukoliko neko od turista poželi da udomi psa iz našeg azila. Volonteri i svi zainteresovani mogu da posete naš azil svakog dana od ponedeljka do nedelje, vreme posete je od 10 do 17 časova.

Obzirom da Trebinje nudi izvanredne uslove za realizaciju „outdoor“ aktivnosti usko vezanih za avanturizam, te da je vožnja „kvadova“ sama po sebi veoma privlačna i atraktivna safari rute koje prolaze kroz divlju i dobro očuvanu prirodu kuda su nekada prolazili karavanski i nomadski putevi značajno doprinose da se sam grad i njegova okolina doživi na jedan specifičan i upečatljiv način.

„Quad Trebinje“ je potpuno nova i drugačija avanturistička priča Trebinja u sklopu koje se svim ljubiteljima adrenalina željnim izazova i istinskog uživanja u neposrednom dodiru sa prirodom, istorijom i tradicijom nudi mogućnost doživljaja nezaboravne avanture kroz jedinstveno iskustvo obilaska grada i njegovih atraktivnih prirodnih krajolika na odgovoran i ekološki prihvatljiv način vožnjom kvadova, samostalno ili u pratnji iskusnih stručnih vodiča.

U zavisnosti od potreba i afiniteta samih turista, “Quad Trebinje“ nudi različite varijante tura po Trebinju i okolini, i to:
– Obilazak grada i okoline
– Obilazak ruralnih područja
– Obilazak manastira u okolini grada
– Obilazak Lastve i okoline
– Obilazak Gljive i Leotara
– Obilazak Austro-ugarskih kula
– Obilazak izletišta Ubla
– Obilazak vinarija i restorana

Ture je moguće međusobno kombinovati i u potpunosti prilagoditi željama i potrebama turista, a osnovni uslovi za vožnju su posjedovanje lične karte i vozačke dozvole uz obezbjeđenje zaštitne opreme.

Cijena iznajmljivanja za sat vremena iznosi 70,00 KM + 20,00 KM doplata za suvozača.
Više informacija i rezervacije na brojeve telefona: 00387 65 563 699 i 00387 66 644 668.
UZMI SVOJU DOZU ADRENALINA !!!

PROMO VIDEO

Tokom cijele sezone u biblioteci Zadužbine “Knez Miroslav Humski” u Gradu Sunca možete pogledati faksimil Miroslavljevog jevanđelistara, najstarijeg sačuvanog srpskog ćiriličkog rukopisa nastalog u drugoj polovini 12. vijeka.
Knjiga je izrađena po narudžbi Humskoga kneza Miroslava, starijeg brata Simeona Nemanje. Na 362 strane nalaze se dijelovi iz jevanđelja sve četvorice jevanđelista ispisani redosljedom prema dnevnim čitanjima u crkvi. Rukopis je pisan na pergamentu, a ukrašen je sa preko 300 zlatnih iluminacija.
Po današnjim proračunima izrada ovoga raskošnog jevanđelistara koštala je koliko i izgradnja manjeg srednjovjekovnog grada. Naša kultura stvorila je preko 20 000 rukopisa, što će reći da smo u knjige uložili 20 000 malih gradova.
Zlatno izdanje Miroslavljevog jevanđelistara iz 2019. godine u izdanju izdavačke kuće “Dosije” iz Beograda smatra se za najuspjelije fototipsko izdanje na svijetu.

Zadužbina “Knez Miroslav Humski” Trebinje bavi se prikupljanjem i objavljivanjem arhivske građe srpske kulturne baštine, osnovana je 2017. godine, broji preko 40 članova i do sada je objavila deset knjiga, a u pripremi su još četiri.
Značaj i aktivnosti Zadužbine prepoznao je predsjednik kompanije
“Svislajn Trebinje” g. Rodoljub Drašković i dodjelio joj nove prostorije u Gradu Sunca.
Gdje je Zadužbina formirala biblioteku sa preko 15 000 naslova kao i čitaonicu za oko 50 srednjoškolaca koji organizuju razne obrazovne i zabavne programe.

Tokom sezone biblioteka u Gradu Sunca je na usluzi posjetiocima Grada Sunca svakim radnim danom od 14 do 21 čas.
Sa početkom školske godine nastaviće se školice, kursevi, kvizovi i razni obrazovni programi osmišljeni za djecu srednjoškolskog uzrasta.

Narodna biblioteka Trebinje se nalazi u centru grada.

Cijena karte (2 sata korištenja bazena) za odrasle, u terminu od 7.00 do 12.00 časova, iznosi 3,50 KM, a u terminu od 12:00 do 22:00 časa, cijena ulaznice iznosi 5,00 KM.

Cijena ulaznice (2 sata korištenja bazena), za posebne kategorije (djeca, studenti, penzioneri i invalidi), u terminu od 7.00 do 12.00 časova, iznosi 2,50 KM, a u terminu od 12.00 do 22.00 časa, cijena ulaznice iznosi 3,50 KM.

Trebinje je grad bogate kulture, istorije sa sjajnim ljudima i turističkom ponudom.
Tradicija i vijekovi istorije na našem gradu ostavili su jedinstven pečat raznolikosti kulture i arhitekture.
Sve ovo uslovilo je da naš grad bude jedan od najljpših gradova Balkana kome se turisti uvijek rado vraćaju.
Prelijepa arhitektura, prostrani trgovi, sunčano nebo, rijeka Trebišnjica, samo su neki od prekrasnih motiva Trebinja.

ARTEM galerija i poklon dućan je počela sa radom u aprilu 2022. godine. Cilj nam je, ne samo da predstavimo radove umjetnika iz Hercegovine, već  i iz drugih zemalja, jer  je galerija internacionalnog karaktera.
Ova galerija se za kratko vrijeme profilisala kao dominantna umjetnička priča na području grada Trebinja.

U ponudi imamo umjetničke slike, skulpture, suvenire Trebinja i Hercegovine, kao i unikatne radove Udruženja za pomoć i podršku djeci i licima sa poteškoćama u razvoju ”Sunce nam je zajedničko” iz Trebinja.

Ponosni smo na naše radove, kao i radove umjetnika koji sarađuju sa ARTEM galerija umjetničkom grupacijom.

Pokloni za svaku priliku !
Izaberite jedinstven poklon koji će vas sjećati na vrijeme provedeno u Trebinju i Hercegovini.
Neki od naših djela i izrađenih motiva krase domove širom svjetskih kontinenata.

Dobrodošli u Trebinje, grad sa mediteranskom dušom i hercegovačkim suncem.
Grad koji će vas očarati već na prvi utisak i izazvati u vama najljeoša umjetnička osjećanja.

Dobrodošli u našu i vašu ARTEM galeriju.

Auto kamp-Grad Sunca.

Vjerovatno ne postoji bolji način da doživite prirodu nego da kampujete. Za sve zaljubljenike prirode i ovog oblika odmora izvan Grada Sunca, na svega par stotina metara od njegovih kapija, nalazi se kamp koji posjeduje najsavremenije prostore za stacioniranje šatora, autokamp prikolica i kampera. Postire se na površini od 2 ha, ima 50 mjesta za kampere i 200 mjesta za šatore. Auto kamp je sagrađen u skladu sa najsavremenijim standardima evropskog kamping turizma te svaka parcela posjeduje napajanje vodom i strujom i kamper cleaner za sanitarno pražnjenje kampera.
Takođe, Grad Sunca kao sportsko rekreativni i ugostiteljski kompleks nudi još pregršt sadržaja za sve one koji žele da svoj idealan boravak provedu upravo u ovom kompleksu.
Bilo da tražite rashlađivanje u našem akva parku sa bazenima, avanturu za djecu, sportske terene, ugostiteljske objekte vrhunskog kvaliteta, Grad Sunca je tu za vas.
Osim našeg kompleksa, okolina je takođe živopisna i pogodna za istraživanje.
Manastir Tvrdoš, Manastir Duži, Duhovni centar Mrkonjići i Manastir Zavala takođe se nalaze na putu ka našem kompleksu.
Vožnja vašim kamperom biće pravi doživljaj a Grad Sunca i naš auto kamp biće vaš najsigurniji saveznik za ugodan i bezbjedan odmor.

Manastir Žitomislić je posvećen Blagovještenju Presvete Bogorodice, iz XV je vijeka i obnovljen je 1563. godine od braće pravoslavnih Srba Miloradovića-Hrabrena, u selu Žitomisliću, timaru ove stare srpske poznate velmoške i zadužbinarske porodice. Rodonačelnik bratstva Miloradovića-Hrabrena, koje je živjelo u predjelima stolačkih Dubrava i Hrasna, vojvoda Stjepan Miloradović pominje se 1416. godine, a u turskim popisima defterima iz 1468. i 1477. god. pominju se sinovi: vojvoda Petar i braća mu Radoje i Vukić. Porodična nekropola Hrabrena nalazi se u Radimlji, a kompleks crkve sa grobovima i dvije kamene sudačke stolice na Ošanićima kod Stoca. Na stećku u Radimlji piše:“Sie leži dobri Radoe sin vojvode Stjepana na svojoj baštini na Batnogah si bilig postavi na me brat moi boevoda Petar.“

Manastir Žitomislić-istorija

Sredinom i krajem XVII vijeka neki od Miloradovića se sele u Rusiju, ali 1707.g. dolaze braća Mihajlo i Gavrilo da posjete svoju zadužbinu manastir Žitomislić i donose darove Petra Velikog, a 1711.g. u vrijeme rusko-turskog rata, Mihajlo kao „srpski pukovnik“ dolazi na Cetinje i na Vidovdan, sa vladikom Danilom II Petrovićem, objavljuje proglas o ustanku protiv Turaka. Godine 1760. u Austriji oficir Jeronim Miloradović-Hrebrenović od Dubrava postaje plemić, a zatim u Rusiji general ruske vojske. Godine 1883. potomak Hrabrena, ruski grof Grigorij posetio je Žitomislić, darivao ga, postavio ploču na južnom zidu priprate. Postoji manastirski pečat Žitomislića iz 1585. godine, s natpisom:“Se pečat stoe Blgovešč. Prestie Bci mn. Ž. 1585″.

Godine 1602/03. ima zapis majstora Vukašina iz manastira Orahovice, uklesan na kapitelu južnog stuba Žitomislićke crkve. 5. maja 1609.g. dovršen živopis Žitomislićkog hrama po poruxbi igumana Save, trudom i troškom jeromonaha Maksima, možda iz porodice Hrabrena. Manastirska crkva je ubrzo opremljena krstionicom, prestonim ikonama i bogatim ikonostasom u pozlaćenom duborezu. Inače, Žitomislićki hram je imao u pozadini zidani ikonostas, kao još neke crkve iz XV i XVI vijeka. Za igumana Save (1609-1616), Visariona (1616-1617) i Serafiona (1618) u Žitomisliću je prepisano više od deset važnih crkvenih knjiga.  Godine 1618/1619. završen je ukrašeni manastirski pomenik, gdje se pominju svi srpski kraljevi, arhiepiskopi i igumani  manastira Žitomislić, kao i svi muški i ženski članovi porodice Hrabrena. Monasi manastira Žitomislića u XVII vijeku značajne su ličnosti, stižu do Svete Gore i postaju Hilandarski igumani. Kaluđeri se bore za očuvanje svog naroda i manastira od ratova, hajdučije, zuluma.

Istorija i razvitak manastira

Godine 1663. manastir Žitomislić je obnovio česmu (vjerovatno vodovod). 1675. godine proiguman Serafion je dao da dobar majstor uradi pozlaćeni duborez carskih dveri. Jeromonah Žitomislićki hadži-Jeremija poklonio je 1684.g. srebrenu petohljebnicu; a 1689.g. sakovan je u Sarajevu duborezni krst okovan srebrom, čuvan donedavno u manastiru. Mitropolit Dabrobosanski Visarion, iz Žitomislića, poklonio je 1691.g. srebrom i zlatom okovano štampano rusko Jevanđelje i 1699.g. nalonj duborezan i ukrašen intarzijom, iste godine vjernici braća Vitkovići darovali su srebrno kandilo ukrašeno predstavama Raspeća, Bogorodice i Sv. Đorđa. Mnogo je knjiga prepisano i ukrašeno u manastiru Žitomisliću. Oko crkve ima staro manastirsko groblje, sa starim vrijednim spomenicima. Godine 1890. jeromonah Hristifor Milutinović, kasnije iguman, iskopavao je grobove u Orlovcima (Crkvini) i tada otkrio „hram sa više oltara“. U Žitomisliću su se školovali mnogi značajni Srbi, ne samo Hercegovci, u XVIII i XIX pa i u XX vijeku, iz njenog bratstva proizašli su brojni narodni duhovnici i arhipastiri ove i drugih eparhija Srpske Crkve. Godine 1858. ovdje je otvorena Pripravna duhovna škola, prva te vrste u Bosni i Hercegovini.

Manastir Žitomislić-razaranje i vaskrsenje

26. juna 1941.g. ustaše su pobile cijelo bratstvo manastira Žitomislića, njih osam, i bacile u Vidonjsku jamu na desnoj obali Neretve, a manastir je opustio, jer su krajem 1941. godine sve konake, osim jedne male zgrade, zapalili Hrvati i Nijemci, pošto su prethodno sve opljačkali, prije svega manastirsku riznicu, arhivu i biblioteku. Manastirska crkva je tada samo čudom Božijim ostala pošteđena. U nedjelju 3. februara 1991. Godine u Žitomisliću, u mermernu grobnicu iznad oltara prema istoku, svečano su sahranjene mošti Žitomislićkih novomučenika (izvađenih krajem 1990.g. iz jame Vidonja), uz sasluženje Srpskog Patrijarha Gospodina Pavla.

Manastir Žitomislić je od Hrvata spaljen i srušen, polovinom juna 1992. godine, a potom je velikom količinom podmetnutog eksploziva miniran do temelja, zajedno sa konacima, čak je spaljen i miniran grob novomučenika Žitomislićkih monaha. Sestrinstvo sa igumanijom Evpraksijom i duhovnikom igumanom Jovanom (Nedićem) izbjeglo je iz manastira neku sedmicu prije uništenja manastira.

U toku 2003. i 2005. godine obnovljena je crkva i stari konak.
Osveštani su od strane Patrijarha Srpskog Gospodina Pavla maja mjeseca 2005. godine. Danas, sa arhimandritom Danilom (Pavlovićem), bratstvo manastira se stara da Svetinju manastira Žitomislić još više obnovi.

Muzej Žitomislić

Muzej Žitomislić nalazi se u komleksu Manastira Žitomislić koji datira još i prije 1468. godine. Prema pisanim podacima, muzej je prvi put otvoren izgradnjom novog konaka 1858. godine.
Iste godine manastir je otvorio svoju Srpsku narodnu školu. Ona je pretvorena u državnu školu i radila je sa prekidima do 1978. godine. U konaku se nalazila, uz muzej, i biblioteka ali i sala koja je bila uređena kao galerija.
U njoj su se čuvale velika manastirska ikona poklonjena od slikara iz Njemačke.
Zatim tu su i ostale slike manastirskog zdanja koje su bile među vrijednijim.

Šta se nalazilo u muzeju tih godina ne možemo tačno potvrditi.

U Drugom svjetskom ratu cijeli je konak izgorio, a prije toga su biblioteka i muzej opljačkani. Cijelo je bratstvo stradalo, a crkva ostala potpuno neoštećena. Tek 1970. godine opisuje se obnovljen konak, život monahinja unutar kompleksa i posjeta muzeja.
Sadržaj mu je bio bogat ikonama, crkvenim predmetima i rukopisima, gotovo ista postavka koja se može vidjeti i danas.
Devedesetih godina prošlog vijeka, zbog straha i nesigurnosti monahinje su morale napustiti Hercegovinu.
Krenuvši za Srbiju ponijele su sa sobom artefakte muzeja, ikone iz manastira, ali i poznate carske dveri.
Manastirski kompleks je tih godina do temelja miniran. Opustošen, zajedno sa svojim selom bio je sve do 2002. godine kada je Komisija za nacionalne spomenika cijeli manastir proglasila nacionalnim spomenikom.

Obnova muzeja i manastira

Tada je počela njegova obnova i trajala je sve do 2005. kada je 15. maja osvještan od Njegove Svetosti blaženopočivšeg patrijarha srpskog Pavla.
Vrata muzeja ponovo su otvorena 7. aprila 2019. godine, nakon restauracije svih artefakata vraćenih iz Srbije. Danas možete vidjeti gotovo istu postavku kao i 1980. , i prikaz njegovog bogatstva opsežan je i sada, iako je sačuvano samo 20% onoga što je on ustvari imao i stvarao.
U muzeju Manastir Žitomisić nalaze se ikone poznatih srpskih, ruskih i italo-kritskih umjetnika iz perioda od 16. do 19. vijeka.
Tu su i brojne crkvene predmete koje je manastir Žitomislić dobijao za poklone, ali i rukopise po kojima su monasi ove bogomolje bili poznati u 16. i 17. vijeku.
Najpoznatije su carske dveri majstora Radula iz 1676., godine koje su rađene tehnikom duboreza i pozlatom. Na njima imamo različite motive , ali i slikovne prikaze cara Davida i Solomona.
Tu je i veliki prikaz Blagovještenja Presvete Bogorodice kome je ovaj manastir i posvećen.
Ova su vrata vijekovima bila na ulazu u oltar, a danas čine pokretno nacionalno dobro.

Okušajte se u relističnom vatrenom okršaju, oživite takmičarski duh uz novo, adrenalinsko iskustvo u Paintball-u „Armija“, smještenom na  zubačkim Ublima.

Najsavremenija oprema i teren uređen po najboljim standardima za igru pružiće vam nevjerovatan doživljaj, a na vama je da okupite ekipu i zabava je zagarantovana.

Cijena po igraču iznosi 25 KM (za djecu 20 KM). Ona uključuje kompletnu opremu za paintball, koja podrazumjeva kombinezon, rukavice, kacigu i pancir, kao  i pušku sa 150 metaka.

Što se tiče dodatnog dopunjavanja municije za 100 metaka cijena iznosi 8 KM, dok 50 metaka košta 5 KM.

Jedan termin traje dva časa.

Gradska tržnica Trebinje je objekat u kojem možete pazariti najkvalitetnije proizvode koje Hercegovina nudi. Nalazi se na Trgu Slobode u samom centru grada. Objekat je svojevrsna dopuna ponude nadaleko poznate Trebinjske zelene pijace.

Nudi čitav niz suhomesnatih i mliječnih proizvoda, med i proizvode od meda, razne napitke. U sklopu objekta se nalazi i mesnica sa mesom vrhunskog kvaliteta lokalnih proizvođača.

Takođe, ukoliko ste ljubitelj ribe, u sklopu objekta možete kupiti i razne vrste riječne i morske ribe.

Važno je napomenuti da se svi proizvodi čuvaju u higijensko propisanim uslovima i na odgovarajućoj temperaturi.

Nezaboravan doživljaj Hercegovine sa licenciranim vodičima za sve ljubitelje cikloturizma.
U zavisnosti od potrebe samih turista nudimo razne varijante obilazaka Trebinja i okoline i to:
-Obilazak grada i okoline
-Seoska područja
-Manastira u okolini grada
-Austrougarske kule
-Ubla
-Bijela Gora(Begova korita)
-Vinarije i restorani
Napominjemo da je ture moguće modifikovati po želji turiste.
Doživite Hercegovinu na drugačiji način!

TURISTIČKA   POSJETA  ,,LJBILJU,,

Kompanija  ,,Ljbilje,,doo   nudi Vam  sledeće vidove obilazaka:

• OBILAZAK STANDARD- Obilazak kompanije  sa degustacijom 3 vrste čaja–zadržavanje  1 h (omogućena kupovina u kompaniji po promotivnim cijenama)
• OBILAZAK PREMIUM- Obilazak kompanije , plantažnih zasada , berba bilja, pravljenje sopstevnog proizvoda –   zadržavanje 2 h
• OBILAZAK LUX- Obilazak kompanije , plantažnih zasada ,berba bilja,pravljenje sopstevnog proizvoda,ketering  -zadržavanje  4 h

Posjetioci imaju priliku da dožive jedinstven osjećaj aromaterapije na plantažama Ljbilja, kao i  da zasade spostvenu biljku i postanu vlasnici vaučera koji ih čini vlasnikom biljke koju mogu u narednim posjetama pobrati i napraviti sopstveni proizvod.

Obilazak kompanije  i degustacija čajeva  odvijaju se u pratnji stručnog vodiča na srpkom, ili engleskom jeziku.

Ruta: Vozić polazi od Dučićeve česme uz zidine Starog grada, odakle nastavlja Preobraženskom ulicom, preko mosta Iva Andrića i Obalom Luke Vukalovića do spomenika ovom vojskovođi, gdje pravi polukrug i nastavlja ovom ulicom uz Trebišnjicu do obilaznice, gdje ponovo pravi polukrug i vraća se do početne stanice.

Cijena karte:
6 KM (odrasli)
4 KM (djeca)

Cijena:

• 10 KM (cca 1 – 1,5 sat)- bez skipera
• 20 KM (cca 1 – 1,5 sat) – skiper + 2 osobe

Na lijepo uređenoj lokaciji sa atraktivnim pogledom na panoramu grada pored magistralnog puta Trebinje – Bileća, na ulasku u Trebinje iz pravca Bileće, smješten je vidikovac sa pratećom infrastrukturom.

Ovdje posjetioci, turisti, gosti, slučajni prolaznici, ali i lokalno stanovništvo mogu da se odmore, okrijepe i uživaju u panoramskoj ljepoti Trebinja, te da na još jedan način provedu vrijeme tokom svog boravka u gradu.

Centar za održivi razvoj i ekologiju “CORIE” svim zainteresovanim licima pruža usluge organizovanja individualnog i grupnog posmatranja ptica na teritoriji Grada Trebinja.

Turistički kompleks Hercegovačka Gračanica je najposjećenija lokacija sakralnog karaktera u istočnoj Hercegovini.

Hercegovačka Gračanica je izgrađena kao ispunjenje želje čuvenog srpskog pjesnika Jovana Dučića izražene u njegovom testamentu. Želio je da bude sahranjen na jednom od brda koja okružuju Trebinje u crkvi nalik “onoj na Kosovu”, misleći na Kosovsku Gračanicu, najpoznatiju zadužbinu kralja Milutina iz 1321. godine.

Jovan Dučić je umro 1943. godine, 7. aprila na praznik Blagovijesti. Upravo na taj isti dan 1999. godine na brdu Crkvina je postavljen i osveštan kamen temeljac za izgradnju Hercegovačke Gračanice (na lokaciji gdje je prema nekim navodima postojala Crkva Svetog Arhanđela Mihaila, zadužbine kralja Milutina). Cijeli kompleks Hercegovačke Gračanice je završen naredne, 2000. godine. Na praznik Blagovijesti (47 godina nakon smrti pjesnika), 2000. godine, Dučićevi zemni ostaci su preneseni u Hercegovačku Gračanicu.

Hercegovačka Gračanica nije identična onoj na Kosovu. Naime, manja je za jedan nivo, a i unutrašnjost ima određene razlike. Crkva je izgrađena u vizantijskom stilu i živopisana je tzv. “secco” tehnikom (suva tehnika oslikavanja) pod snažnim uticajem poznatog grčkog ikonopisca Stamatisa Sklirisa.

Unutar crkve se nalazi 16 stubova od kojih je 15 četvrtastog presjeka, dok je jedan zaobljen i ima poseban značaj i simboliku. U njegovom podnožju se nalazi kamen donesen iz Kosovske Gračanice koji ima simboliku “kamena sa ognjišta” kojim se prenosi duh “starog doma” u “novi dom”.

Pod Herecgovačke Gračanice je mozaik replika iz Prizrenskog manastira Svetih Arhanđela (Metohija), zadužbine cara Dušana i takođe ima snažnu simboliku. Na samom ulazu u crkvu je predstavljena “aždaja” koja personifikuje đavola tako da posjetioci ulaskom u crkvu gaze na “nečastivog” i tako ga se odriču.

Ikonostas je vjerna kopija ikonostasa iz manastira Hilandar na Svetoj Gori. Rađen je pri manastiru Tvrdoš.

Sa desne strane crkve se nalazi pjesnikov grob sa skromnim natpisom “Jovan Dučić – pesnik”, ispisanog po njegovoj želji.

U sklopu kompleksa se pored crkve nalaze i zvonik, vladičanski dvor, amfiteatar, suvenirnica i ljetni restoran “Dučićev pogled”.

Gračanica je vremenom postala i omiljeno mjesto parova za sklapanje braka. U samoj crkvi jedan od najupečatljivijih motiva je “Svadba u Kani Galilejskoj”.

Crkva Sv. Klimenta, u narodu poznata kao Klimentica, tipična mediteranska srednjovjekovna crkvica od kamena, nalazi se na desnoj obali rijeke Trebišnjice, u selu Mostaći. Smatra se jednom od najstarijih crkvi u našem kraju. Ova crkva zanimljiva je zbog svog živopisa kojim su ukrašene sve zidne površine od vrha do dna. Dekoracija ove crkve, zajedno sa drugim značajnim crkvama iz perioda turske okupacije naših krajeva, ima prije svega veliku vrijednost kao kulturno-istorijski spomenik.

Crkva Svetog Ilije se nalazi na vrhu Ilijinog brda (Ilijina glavica) u selu Mesari, sjeverno od magistralnog puta Trebinje – Mostar. Smještena je na obodu Popovog polja, 20 km zapadno od Trebinja. Crkva Svetog Ilije je trikonhos, koji je više puta prepravljan. Posljednji put, prema natpisu na arhitravnoj gredi, bilo je to 1897. godine. Ova crkva ima preromanički stilski karakter, te se smatra da je vjerovatno i prvobitna crkva sagrađena u periodu od IX do XI vijeka. Spada među najstarije građevine u Hercegovini. Crkva Svetog Ilije sa praistorijskom grobnom gomilom (tumulusom) i nekropolom sa stećcima u Mesarima proglašena je za nacionalni spomenik BiH 2008. godine.

Po građevinskim karakteristikama, kao jedno od najinteresantnijih starih utvrđenja u okolini Trebinja iz Austro-ugarskog perioda izdvaja se tvrđava Strač, koja slovi za jedno od najvećih na Balkanu. Nalazi se jugoistočno od Trebinja, na 750 m.n.v. Zahvaljujući položaju sa tvrđave se pruža predivan pogled na Zupce, Petrovo polje, Trebinjsku šumu i Trebinje.

Trebinje je za vrijeme Austrougarske monarhije bilo jedan od najzaštićenijih gradova. Na svakom brdu u okolini grada je bila po jedna tvrđava iz koje bi se u slučaju napada mogao upozoriti grad i adekvatno odgovoriti na napad.  Strač je za razliku od ostalih tvrđava iz tog perioda najvećim dijelom ukopan u zemlju, čime je stekao epitet “najmističnijeg” objekta iz tog vremena.

Sinonim svojevremene snage i moći ovog utvrđenja predstavljaju gvozdene topovske kupole na vrhu objekta koje i dalje odolijevaju zubu vremena i ljudskom nemaru koji su doprinijeli ogromnim oštećenjima koje je doživjelo ovo utvrđenje.

Zanimljivo je da su austrijski stručnjaci preračunavajući ondašnju valutu krunu u današnju valutu Evro došli do zaključka da je izgradnja ove tvrđave koštala čitavih 60.000.000,00 EUR.

Pretpostavke o postojanju starog grada Trebinja u kojem je čuvena kraljica Jelena Anžujska imala i svoj dvor, smještaju ga na lokalitet danas u narodu poznat kao “Brankovina” koji nosi ime po kuli Brankovića. Ona je imala vrlo značajnu ulogu “kule stražare” u starom Trebinju.

Postoje zapisi o hercegovačkom porijeklu porodice Branković koja je živjela u vrijeme najvećeg uspona srpske države u vrijeme kralja Milutina i Stefana Dečanskog i u vremenu kralja i cara Dušana. Za Brankoviće se kaže da su posljednja srpska srednjovjekovna dinastija koja je na istorijskoj pozornici bila od prve polovine XIV do prve polovine XVI vijeka.

Kulu je izgradio župan Mladen, rodonačelnik porodice i gospodar Trebinja i Dračevice. Prezime porodice potiče od Mladenovog sina Branka po kojoj je kula i dobila ime.

Ostaci čuvenog srednjevjekovnog grada Mičevac nalaze se na desnoj obali Trebišnjice u neposrednoj blizini naselja Perovića most. Po predanju grad je podigao vojvoda Mičeta po kojem je i dobio ime.

Mičevac se sastoji od tvrđave i predgrađa. Tvrđava je bila smještena na manjem uzvišenju i kao takva je dominirala širim područjem, a ispod nje nalazilo se predgrađe Mičevac.

Prema Lukariju, dubrovačkom hroničaru, Mičevac se prvi put pominje 1042. godine. Grad je imao izuzetno važan strateški položaj, jer je štitio komunikaciju koja je povezivala Dubrovnik i šire zaleđe. U Mičevcu se 1445. i 1451. godine pominje i postojanje carine što dodatno upućuje i na ekonomski i trgovački značaj grada.

Grad Mičevac se nalazi na listi nacionalnih spomenika BiH.

Klobuk je bio najimpozantniji srednjevjekovni grad-tvrđava koji se nalazio na ovim prostorima. Ostaci grada nalaze se 30 km od Trebinja. Grad je pozicioniran na strmim liticama koje okomito padaju prema  rijeci Sušici, a prilaz istom je moguć samo sa zapadne strane, odnosno sa magistralnog puta koji od Trebinja vodi za Nikšić.

Vizantijski car Porfirogenit spominje Klobuk kao grad-tvrđavu prije više od 1000 godina.

Klobuk je u fizičkom i materijalnom smislu propao 1878. godine kada je pao pred napadima Austrijanaca koji su ga porušili i opljačkali, tako da se danas na ovom mjestu nalaze samo ostaci, odnosno stare oronule zidine.

Klobuk je proglašen nacionalnim spomenikom BiH 2006.

U novije vrijeme lokaciju Klobuka je posebno afirmisao film “Na mlečnom putu” (čiji su brojni kadrovi snimljeni upravo na ovoj lokaciji) svjetski poznatog srpskog režisera Emira Kusturice u kojem je glavnu žensku ulogu igrala jedna od najpoznatijih filmskih diva, italijanka Monika Beluči.

Za istinske zaljubljenike u biciklizam područje Trebinja nudi izvanredne uslove, bilo da je u pitanju brdski ili drumski biciklizam. Postojanje velikog broja planinsko-brdskih, ali i drumskih staza uslovio je da u Trebinju, kao što je to i globalni svijetski trend biciklizam doživljava svojevrsnu ekspanziju.

Biciklistički klub “Leotar” i biciklistička sekcija Planinarskog društva “Vučji zub” u najvećoj mjeri rade na promociji biciklizma i organizuju različite međunarodne manifestacije i takmičenja.

Trebinje je projektom “Revitalizacija stare uskotračne pruge Ćiro” postalo dio regionalne mreže biciklističkih staza, kojom se sada umjesto starih vozova na ugalj voze bicikli, a korisnicima ove trase pruža nezaboravnu avanturu kroz prirodu.

Područje Lastve je udaljeno 13 km istočno od Trebinja na putu za Nikšić. Smješteno je na obali Lastvanskog jezera i nudi više atraktivnih lokacija za piknik, roštiljanje i druge aktivnosti u prirodi. Posebno treba istaći da je Lastvansko jezero izuzetno bogato ribom i omiljena je lokacija brojnim lokalnim ribolovcima. Jezero je mjesto okupljanja brojnih ribolovaca svake godine na dan svečanog otvaranja ribolovne sezone.

Na samo 20 kilometara od Trebinja, u neposrednom zaleđu svjetskih turističkih destinacija (Dubrovnik, Herceg Novi, Kotor), u masivu planine Orijen i na oko 1.100 m.n.v. smješteno je mjesto”Ubla”, kojе је uz “Studenac” omiljeno izletište za lokalno stanovništvo.

Ovo izletište posjeduje izuzetne prirodne i reljefne karakteristike koje nudе brojne mogućnosti kada su u pitanju rekreativno bavljenje zimskim sportovima, uživanje u prirodi i izletnički turizam, a predstavlja savršen izbor za sve one koji traže tišinu, bijeg od svakodnevnice, odmor u hladu četinarske šume, te direktan dodir sa prirodom.

Na Ublima se već tradicionalno održava manifestacija pod nazivom “Iz ustanka nicaše sloboda” posvećena očuvanju narodne tradicije i običaja sa bogatim kulturno-umjetničkim programom, a u periodu ljetnje turističke sezone svakog vikenda je organizovan bogat sportsko-kulturni sadržaj u kome mogu uživati lokalno stanovništvo i turisti.

Na zapadnom kraju Popovog polja, 300 m istočno od manastira Zavala, nalazi se Vjetrenica, najpoznatija pećina u Bosni i Hercegovini, zaštićeni spomenik prirode i turističko odredište u jugoistočnom dijelu Hercegovine. Ukupno je otkriveno oko 6.700 m podzemnih kanala. Speleološke specifičnosti ove jedinstvene pećine su ljepota, prostrani hodnici i dvorane, brojne naslage siga, te bogat hidrografski svijet sa brojnim jezerima, nekoliko vodopada, više stalnih potoka i na desetine manjih periodičnih tokova koji teku raznim smjerovima. Posebno je privlačna pojava snažnog vjetra na ulazu kao i osjetno strujanje vazduha na nekoliko mjesta u unutrašnjosti, kao i davna urušavanja stropova divovskih razmjera. Vjetrenica je podjednako zanimljiva u ekološkom, geomorfološkom i ekonomskom smislu, a istovremeno ona je i jedan od najsnažnijih izvora identiteta širega područja Bosne i Hercegovine. Zaštićeni je spomenik prirode od 1950. godine, a 1981. proglašena geomorfološkim rezervatom prirode. Pećina je poznata i kao jedno od najvećih staništa čuvenog vodozemca, tzv. “čovječije ribice”.

Rijeka Sušica je pritoka rijeke Trebišnjice. Nalazi se na oko 15 km istočno od Trebinja. Sa svojom izuzetno čistom i ribom bogatom vodom boje smaragda predstavlja sjajnu  lokaciju za ljubitelje ribolova i kupanja. Na rijeci se nalazi i istorijski lokalitet, mistični Rimski most Vučija kao i kupališta i kamp za ljubitelje prirode.

Čovječija ribica je jedini vodozemac u Evropi koji živi u pećinama. Repati vodozemac iz porodice “proteidae” je dinarski endemit koji živi u podzemnim jezerima i mirnijim dijelovima podzemnih potoka i rječica dinarskog krša isključivo od sjevera Italije, Istre i primorske Slovenije preko Dalmacije i BiH.

Na 46 podzemnih lokacija na teritoriji Trebinja se može pronaći “bijela čovječija ribica”. Trebinje posjeduje prvi i jedini opservatorijum za posmatranje čovječije ribice u svijetu. Opservatorijum se nalazi na lokalitetu pećine Vruljak u naselju Gorica. Uloga opservatorijuma je izučavanje i zaštita ove endemske vrste kao i popularizacija iste u turističke svrhe.

Crkva se nalazi u naselju Hrupjela, na uzvišenju na kojem se nekada nalazila kula sagrađena u doba Austro-ugarske okupacije. Posvećena je Sv. Arhangelima. Svojom ljepotom zajedno sa Hercegovačkom Gračanicom dominira nad gradom. Takođe, sa uzvišenja na kojem se nalazi pruža se jedinstven pogled na Trebinje.

Selo Mrkonjići nalazi se na istočnoj strani Popovog polja na putu Trebinje – Ljubinje. U ovom selu se 28. decembra 1610. godine rodio Sveti otac Vasilije Ostroški, krštenim imenom Stojan, od majke Anastasije i oca Petra Jovanovića. Na praznik Svetog Vasilija Tvrdoškog i Ostroškog Čudotvorca, 12. maja 1998. godine u selu Mrkonjićima u Popovu polju osvećen je hram posvećen Svetom Vasiliju. Hram je podignut na temeljima rodne kuće velikog božjeg ugodnika i nalazi se na desnoj strani puta kada se dolazi iz pravca Trebinja. Na lijevoj strani puta nalazi se hram Sv. Nikolaja u kome je svetitelj kršten. Pored hrama je groblje u kome počiva i Sveta Ana, majka Svetog Vasilija.

Kompanija “Swisslion” pored niza uspjeha u prehrambenoj industriji u Trebinju proširuje svoju djelatnost na turizam i ugostiteljstvo, te u aprilu 2017. godine otvara prvi u nizu ugostiteljskih objekata, hotel “SL Industry”, jedini tematski hotel na prostorima BiH.

Iste godine u julu svečano je otvorena Istočna kapija Grada Sunca. Osam hektara hercegovačkog krša je oplemenjeno izgradnjom Aqua Parka i “Dino Parka” sa adrenalinskim i zabavnim sadržajima. Zahvaljujući energiji, znanju i umijeću angažovanih na projektu za nepuna tri mjeseca u sklopu Dino Parka otvorena je i “Sunčana Igraonica” koja animira naše mališane tokom cijele godine.

Kompleks je u međuvremenu obogaćen luksuznim hotelom “Sl Panorama”, Wellness & Spa centrom “Galija” I sportsko-rekreativnim centrom “SL Olimp”kao i turističkim naseljem “Bijeli Grad”, u okviru koga  se nalazi 160 apartmana, Nacionalni restoran, te kongresni centar ‘’Koloseum’’ sa 600 sjedećih mjesta.

Planirano je da po završetku svih faza kompleks ”Grad Sunca”  zauzima površinu od 80 hektara.

Etno selo
Etno selo predstavlja oazu mira, skriveno između modernih objekata I sadržaja Grada Sunca. Obavijeno u starinski duh tradicije Hercegovine, nudi jedinstven koncept cjelodnevnog degustiranja domaće kuhinje, a čitav prostor oplemenjen je i namješten tako da udobnost i uživanje budu prioritet. Stare hercegovačke kuće, konoba, autentični ambijent I gastro ponuda predstavljaju pravi užitak za oči, nepce i dušu.
Bogata gastronomska ponuda nikoga ne ostavlja ravnodušnim. Sve na trpezi uzgojeno je organski, spremljeno na starinski način. Na drvenim astalima, pored ognjišta, neizostavan je užitak u domaćinskoj kuhinji, teletini ispod sača, jagnjetini na ražnju, kotliću, sarmi, cicvari, domaćem hljebu, priganicama, siru iz ulja, kajmaku iz mješine, salatama sa mirođijama, domaćim kolačima, vrhunskim vinima, pršutu, slanini, domaćoj hercegovačkoj rakiji.

Manastir Zavala nalazi se na rubu Popovog polja, podno planine Ostrog. Pouzdanih podataka o vremenu njegovog nastanka za sada nema. Prema tradiciji postanak crkve Vavedenja Presvete Bogorodice vezuje se za prvog hrišćanskog cara Konstantina, koji je nakon izgradnje velike crkve u Slanom stigao u Zavalu i vidjevši da je stanovništvo pobožno odlučio da tu sagradi hram.

Najstariji pisani dokument iz 1514. godine je potvrda o prodaji vinograda Serafionu, manastirskom Igumanu.

Specifičnost arhitektonskog rješenja crkve uslovljena je njenim položajem koji ostavlja utisak isposničkog monaškog prebivališta. Svojom sjevernom stranom crkva je podvučena pod stijenu koja velikim dijelom čini njen sjeverni zid.

Unutrašnjost crkve je 1619. godine freskama ukrasio veliki srpski slikar XVII vijeka, hilandarski monah Georgije Mitrofanović. Posebna mjesto zauzima ikona Emanuila (Isus dječak) oslikana na svodu crkve.

U manastiru Zavala iskušenik je bio Sveti Vasilije Ostroški koji je rođen u obližnjem selu Mrkonjići gdje je podignuta i crkva u njegovu čast.

Područje masiva Orjen pripada mediteransko biogeografskoj regiji, a obuhvata oko 18. 156 hektara, gdje se nalazi više habitatnih tipova od evropskog značaja – jame (koje nisu otvorene za javnost), šume, travnjaci, planinski pašnjaci i livade. Ovo područje je idealno za opstanak značajnih vrsta, kao što su medvjed, vuk, jarebica kamenjarka i atraktivna ptica grabljivica – orao zmijar. Inače ovo područje je poznato i po tome što je na njemu prisutna i tzv. “munika” (crnogorična vrsta drveta iz porodice “Pinaceae”) koja raste samo na prostorima Balkana.

Područje masiva je prepoznato kao najatraktivnije za tzv. “aktivan odmor” – boravak u prirodi, hiking i planinarenje, kao i za speleološke aktivnosti (istraživanje jama i pećina). Posljednjih godina postoji inicijativa da se ovaj prostor proglasi i nacionalnim parkom.

Izvor Studenac na rijeci Trebišnjici je najljepša lokacija koja se nalazi u neposrednoj blizini grada, a koju su Trebinjci oduvijek koristili za izlete, piknike, škole u prirodi itd. Na prostoru Studenca i danas postoji jedan od starih dolapa, što mu daje posebnu draž. Inače ovaj prostor je možda i najljepši dio kratkog “prirodnog toka” Trebišnjice.

Ronilački klub „Posejdon“ osnovan je 1999. godine od grupe entuzijasta i zaljubljenika u ronjenje. Osnovna djelatnost kluba je:

• Obuka ronilaca
• Podvodni izleti
• Podvodna arheologija
• Komercijalno ronjenje
• Podvodna supervizija

Atraktivne lokacije za ronjenje: ronjenje pored zidina Starog grada, posjeta podvodnom mostu i crkvi na Trebinjskom jezeru u mjestu Perovića most, ronjenje Bilećkim jezerom…
Ronilački klub „Posejdon“ raspolaže sa obučenim vodičima koji pružaju usluge turistima na srpskom i engleskom jeziku, bilo da dolaze individualno ili grupno.
Cijena aranžmana iznosi 50 EUR po osobi (iznajmljivanje opreme i usluga vodiča). Ukoliko posjedujete sopstvenu opremu cijena aranžmana iznosi 30 EUR.
Ako se opredjelite za ovu vodenu avanturu neophodna je najava 7 dana prije, kako bi se uspješno izvršila organizacija aranžmana.

Speleološko društvo „Zelena brda“ osnovano je 1972. radi ispitivanja karsta i karstnih fenomena (jame, pećine, estavele, ponori…) Radimo i na popularizaciji zdravog života, života u i sa prirodom, na zaštiti prirodne sredine. Jedna od aktivnosti je upoznavanje lokalnog stanovništva i turista sa pećinskim svijetom Trebinja i Hercegovine. Obilaske organizujemo za grupe do 10 osoba.

Vožnja kvadova, sama po sebi, je veoma atraktivna, puna adrenalina i vrhunska avantura. Učesnicima pruža nezaboravnu avanturu u neposrednom dodiru sa prirodom, istorijom i tradicijom. Safari rute prolaze kroz divlju, dobro očuvanu prirodu kuda su nekada prolazili karavanski i nomadski putevi. Na Safari-u je moguće vidjeti nekropole stećaka, uživati u posmatranju divljih ptica ili se upoznati sa tradicionalnim pripremanjem jela i pića (suvo meso, duvan, med, sir, sok od šipka ili drenjina, vino i rakija, sušene smokve i šljive, stada koza i ovaca…). Ovaj Safari može biti lokalni (40 km vožnje) u trajanju od 3-4 sata, jednodnevni (100-180 km vožnje) u trajanju od 5-10 sati ili višednevni (180-300 km) uz spavanje u šatorima (vreća za spavanje, dušek), terensko pripremanje hrane…

Za sve one avanturističkog duha, željne izazova, uživanja u netaknutoj prirodi i druženja, pravu stazu pokazaće vam iskusni vodiči kluba „Vučji zub“. U ponudi ovog društva su planinarenje, brdski biciklizam, speleologija, foto-safari…

Doživite nezaboravnu avanturu letenjem u tandem paraglajderu sa našim iskusnim pilotima i instruktorima. Let u trajanju od minimum 30 minuta, iznad našeg grada i slijetanje na obalu rijeke Trebišnjice.
Takođe u našoj Internacionalnoj Paraglajding školi “WINGS OF SOUTH” se možete obučiti da postanete samostalni paraglajding pilot sa sticanjem međunarodne licence pilota paraglajdera.

U ponudi su:

• Paraglajding tandem letovi
• Paraglajding obuka (sticanje međunarodne dozvole pilota paraglajdera “APPI.org”)
• Paraglajding ekskurzije
• Iznajmljivanje i prodaja opreme
• Reklamiranje
• Snimanje iz vazduha

Sportsko društvo “Aero klub Trebinje” nudi i usluge vožnje kanuima niz rijeku Trebišnjicu.

SPUST 1: je dug oko 5 km, traje od jednog i po do dva sata. Prolazi ispod 5 mostova i preko 4 brzaka. Spust je umjerene zahtjevnosti i mogu ga raditi i osobe koje nemaju ranije iskustvo ili ga imaju vrlo malo.

• Obezbjeđeno: transport, retransport, prsluci, osiguranje.
• U kanu staju 2 odrasle osobe + oprema
• Minimum osoba za spust: 2 osobe
• Opciono – vodič, iznajmljivanje kajaka na jedan ili više dana

SPUST 2: Počinje kod Hidroelektrane Trebinje 1 a završava 10ak kilometara nizvodno kod hidroelektrane Trebinje 2. Spust prolazi kroz netaknutu prirodu malog Goričkog jezera i srednje je zahtjevnosti. Za ovaj spust je potrebno oko 3 sata veslanja srednjeg intenziteta.

Olimpijski bazen “Banje” već dugi niz godina pruža utočište u vrelim ljetnim danima mlađim generacijama posjetilaca. Takođe na bazenu se svake godine organizuju takmičenja u sportovima na vodi.

Izviđački centar „Eko Kamp Ušće“ – Smješten je u mjestu Ušće na magistralnom putu od Trebinja prema Nikšiću i udaljen je od grada 12 km. Sadrži deset drvenih koliba (kapaciteta 40 ležajeva), toalet, sanitarni čvor, kuhinju i trpezariju. Pruža mogućnost kampovanja šatorskog tipa avanturistima, biciklistima, planinarima, auto-kamperima, kao i mogućnost kupanja i ribolova na rijeci Sušici koja se nalazi u neposrednoj blizini kampa.

Ovaj spomenik je novijeg datuma. Svečano je otkriven 2011. godine, a podignut je u čast borcima iz Trebinja, palim u građanskom ratu u BiH od 1991-1995. godine.

Spomenik poznatom pjesniku i diplomati, rođenom Trebinjcu Jovanu Dučiću podignut je 1997. godine. Smješten je neposredno ispred glavnog ulaza u Gradski (Dučićev) park, odmah preko puta Spomenika Petru II Petroviću Njegošu, tako da se ovaj trg naziva i “Trg pjesnika”.

O pjesniku

Trebinje je grad koji ima tu sreću da se u njemu ne samo rodio veliki pjesnik, već i tu da je on iz velike ljubavi prema rodnom gradu ostavio Trebinju puno darova. Dučić je bio jedan od onih pjesnika koji su živjeli van svog grada, ali su ga izuzetno voljeli i uvijek mu se sa radošću vraćali. Sve što je stekao kao pjesnik i diplomata Dučić je zavještao Trebinju. Kao čovjek velikog znanja i kulture koji je živio u mnogim svjetskim metropolama, Dučić je stalno osjećao nostalgiju prema svom rodnom kraju.

Jovan Dučić je rođen 17. februara 1871. godine u Trebinju gdje je završio osnovnu školu. Kada se porodica preselila u Mostar, upisuje trgovačku školu. Učiteljsku školu pohađa u Sarajevu 1890 -1891. godine i Somboru gdje maturira 1893. godine. Predavao je kratko vrijeme po raznim mjestima. Kao učitelj radio je i u Mostaru od 1895. do 1899. godine. U Mostaru je bio član Društva “Gusle”, a sa Šantićem stvorio književni krug i pokrenuo časopis “Zora”.

1899. godine odlazi u Ženevu na studije. Na Ženevskom univerzitetu je studirao pravo, a potom se vratio u Srbiju. Godine 1910. postavljen je za atašea u poslanstvu u Carigradu, a iste godine prelazi na isti položaj u Sofiju. Od 1912. godine radio je kao diplomata u Rimu, Atini, Madridu, Kairu i Bukureštu. Nakon života i rada u ovim gradovima 1941. godine odlazi u SAD u grad Geri (Indijana).

Dučić je teška srca napustio svoj zavičaj i otišao u “bijeli svijet”, ali mu se uvijek rado vraćao kad god je imao priliku. Volio je svoje kako on kaže “milo Trebinje”, sanjao i pisao o njemu, otud se danas u Muzeju Hercegovine čuva njegova zbirka pjesama, pisama…

On ne samo što je zavještao  sve što ima svome gradu, nego ga je i u toku svoga života, vlastitim sredstvima, ukrašavao i urbanistički i duhovno. Njegova želja je bila da u Trebinju napravi “mali cvijetni trg” te je jednom prilikom brodom poslao zimzeleno rastinje iz Italije u Trebinje (današnji Park Jovana Dučića). Takođe brojni su i drugi pokloni gradu poput fontane Кupidona u gradskom parku, figura lavova na ulazu u park, spomenika Petru II Petroviću Njegošu, spomenika Oslobodiocima, Kapitel na stubu koja se danas nalazi ispred katedrale Blažene Djevice Marije… Dučićeva kolekcija antičkih spomenika postavljena je u Muzeju Hercegovine 1996. godine (70 figura od kamene plastike iz Italije). U Narodnoj biblioteci nalazi se Dučićeva biblioteka od 5.427 knjiga, rukopisa njegovih književnih dijela, korespodencije, diplomatskih akata, dnevnika i ličnih predmeta. Tu su uglavnom publikacije iz prošlih vremena i među njima su mnoge rijetke  knjige koje se ne mogu pronaći ni u jednoj drugoj biblioteci na prostorima bivše Jugoslavije.

Umro je 1943. godine u SAD. Prije svoje smrti ostavio je testament u kome je iskazao svoju želju da se izgradi …”krasna pravoslavna crkva u Trebinju u stilu one u Kosovskoj Gračanici i da se moje telo prenese i sahrani u istoj”.

Na Blagovijesti 7. aprila 2000. godine ostvarila se posljednja pjesnikova želja kada su njegovi zemni ostaci  preneseni iz SAD i  sahranjeni u Trebinju na brdu Crkvina u Hercegovačkoj Gračanici  posvećenoj “Blagovijestima Presvete Bogorodice”.

U parku Jovana Dučića neposredno ispred zgrade “Kulturnog centra” smješten je spomenik podignut u čast palih boraca iz trebinjskog kraja u II svjetskom ratu i pobjedi nad fašizmom.

Spomenik je podignut na mjestu gdje je u I Svjetskom ratu obješeno 77 muškaraca i dvije žene. Otkriven je 5. avgusta 1938. godine povodom 20-godišnjice oslobođenja Trebinja. Spomenik se sastoji od jednog izvanredno lijepo izvajanog anđela nemanjićkog stila, koji je izradio jedan strani majstor po crtežima Jovana Dučića, stuba monolita visine 4-5 metara i postamenta na kojem su uklesani natpisi. Dučićeva ideja o pobjedi dobra nad zlom je predstavljena kroz lik anđela koji stoji sa isukanim mačem, kao čuvar mira i slobode Grada, nogama pritišće zmiju, simbol zla, patnje i ropstva.

Spomenik velikom pjesniku je podigao Jovan Dučić u prisustvu kraljevog izaslanika 28. i 29. maja 1934. godine na zemljištu koje je lično otkupio od katoličke crkve. Spomenik je djelo poznatog vajara Tome Rosandića, učenika čuvenog Ivana Meštrovića i prvi je spomenik u svijetu podignut Njegošu u čast. Granitni postament izgradio je beogradski arhitekta Dragiša Brašovan.

Sa idejom da grube zidine starog grada obogati mediteranskim elementima  Jovan Dučić je  gradu poklonio, između ostalog i baroknu figuru kraljice  Jelene Anžujske gracioznog izgleda sa krunom na glavi.

Na crnoj mermernoj ploči piše: “U slavu Svete Jelene Anžujske, kraljice srpske, Stefana Uroša I supruge, a majke kraljeva Dragutina i Milutina. Za pobožnu uspomenu na njene česte boravke u svom dvoru u Trebinju.”

Kraljica je predstavljena tako što simbolično pruža ruku kojom je prema predanju darivala narod u svojim posjetama Trebinju u kojem je imala i dvor. Ruka kraljice Jelene Anžujske se danas čuva u manastiru Tvrdoš.

Most Vučija se nalazi na rijeci Sušici, na lokaciji nekadašnjeg rimskog puta koji je vodio od Dubrovnika za Crnu Goru. Smatra se da je sagrađen u XIII vijeku kada i obližnje Vrmske kule.

Nalazi se između dvije stijene i spaja dva strma dijela rijeke. Građen je od tesanog kamena, a gornji lukovi su od sige. Nasvođenje od sige je sastavljeno polukružnim lukovima, što daje vrlo lijep utisak i uklapa ga u okolni prirodni ambijent.

Perovića (Arslanagića) most je najpoznatiji spomenik iz turskog perioda u Trebinju i ima veoma značajno mjesto u balkanskoj arhitekturi XVI vijeka.  Most je kao zadužbinu za svog poginulog sina u borbi sa Mlečanima izgradio Mehmed-paša Sokolović 1574. godine, za vrijeme turske okupacije. Kada su Turci 1687. godine potisnuti iz Herceg Novog, mnoge turske porodice su se iz ovog grada doselile u Trebinje. Među njima je bio i izvjesni Arslan-aga. On je dobio posjede istočno od Trebinja: na Zupcima, Necvjeću i Jasenu, te pravo da naplaćuje mostarinu preko mosta na Trebišnjici. Po njemu se, od tada, most naziva Arslanagića most. Izgradnjom hidroenergetskog sistema na Trebišnjici 1965. godine most se našao pod vodom akumulacionog jezera. Po zahtjevu Zavoda za zaštitu spomenika kulture most je demontiran i prenesen nizvodno 1966. godine prilikom pražnjenja akumulacije. Nova lokacija Perovića (Arslanagića) mosta je između naselja Gradina (na desnoj obali rijeke) i naselja Police (na lijevoj obali).

Platani su jedan od najprepoznatljivijih simbola Trebinja. Za mnoge posjetioce grada,  ljetna bašta Platani predstavlja oazu u vrelim danima gdje se mogu okrijepiti u hladu drveća starog preko 120 godina. Sa prirodnim hladom 16 gorostasnih platana i preko 500 mjesta, u srcu grada, ova bašta je jedinstvena i predstavlja omiljeno mjesto sastajanja svih trebinjskih generacija, a i gostiju koji prolaze kroz ovaj grad na putu do Jadranskog mora.

Prodavnica organske hrane “Herzeg House” nalazi se u centru Trebinja, pored turističkog info centra. U prodavnici se nude autohtoni hercegovački proizvodi: sirevi, pršut, med, vina, čajevi, preparati izrađeni na biljnoj bazi (melemi, kreme, eterična ulja), te povrće i voće sa ovog podneblja… Objekat je jedinstven u gradu iz razloga što se na malom prostoru može pronaći sve ono najbolje što ovo podneblje nudi.

Čuvena trebinjska “Zelena pijaca” dugi niz godina predstavlja jedinstvenu turističku atrakciju. Kombinacija jedinstvene lokacije (nalazi se na Trgu Slobode pod stogodišnjim platanima), sa razdraganim prodavcima koji nude sve ono najbolje i najzdravije iz Hercegovine čine jednu nezaboravnu cjelinu koja će svakom turisti koji posjeti ovo mjesto ostati duboko urezana u sjećanju.

Prostor oko današnjeg manastira Sv. Apostola Petra i Pavla, zajedno sa nekropolom stećaka je područje koje je od marta 2003. godine proglašeno nacionalnim spomenikom BiH. Smješten je na 7 km jugoistočno od Trebinja u Petrovom polju. Obuhvata ostatke crkve Sv. Petra (IV vijek), koji se nalaze ispod današnje crkve, sagrađene 1906. godine i ostatke crkve Sv. Pavla (V vijek), obnovljene 2007. godine.

Današnja crkva Sv. Petra je tipična za ovo podneblje, jednostavne osnove i skromnih dimenzija, sa apsidom prekrivenim kamenim pločama, kao i popločanom unutrašnjošću i drvenim ikonostasom.

Crkva Sv. Pavla se nalazi neposredno uz crkvu Sv. Petra, sa njene južne strane. Prema dostupnoj arhivskoj građi i arheološkim nalazima smatra se da je ova crkva služila kao saborni hram u kome su obavljana bogosluženja, dok je trikonhos sa krstionicom (otkriven 2001. godine) posvećen Apostolu Pavlu služio za krštenja i sahranjivanje vjernika.

Pavlova pećina

Pavlova pećina se nalazi u brdu iznad Petro-Pavlovog manastira. Prema drevnom predanju, u ovoj pećini, stanovnike ondašnje Hercegovine je krstio Sveti Pavle.

Istorijske činjenice su neosporne: Sv.Tit, učenik Sv. Pavla, krstio je narod po ondašnjoj Dalmaciji i Liburniji. Put SCODRA – SALONA koji je prve hrišćane odveo u Rim, prolazio je preko područja današnje Hercegovine, a jedan njegov ogranak vodio je ravnicom ispod same Pavlove pećine. Prema Sv. Epifaniju, u ove krajeve Sv. Pavle je došao 57. godine, a Sv. Luka 58. godine. Arheolozi su tragove prvih hrišćanskih zajednica otkrili u blizini Pavlove pećine – u mjestu Paniku, u okviru antičkog urbanog kompleksa u kojem je , u kompoziciji podnog mozaika, prikazan Orfej koji na desnoj ruci ima tri znaka krsta.

Prema predanju, voda iz Pavlove pećine pomaže nerotkinjama i djevojkama koje su “zakasnile” sa udajom.

Na 12 km južno od Trebinja u reonu Trebinjske šume smješten je manastir Duži. Krajem XVII vijeka na mjestu današnjeg manastira postojala je mala crkva sa pomoćnim objektima u kojima su bili smješteni monasi koji su čuvali stoku manastira Tvrdoš.

Nakon razaranja manastira Tvrdoš od strane Venecijanaca 1694. godine, dio bratstva odlazi u manastir Savinu (Herceg Novi) noseći sa sobom dio vrijednih manastirskih relikvija. Drugi dio bratstva odlazi u manastir Duži prenoseći preostali dio relikvija, ali i slavu manastira Tvrdoš, Uspenje Presvete Bogorodice. U turskim razaranjima stradala su gotovo sva dobra manastira Tvrdoš prenesena u Duži. Do ukidanja Pećke patrijaršije 1776. godine manastir je bio središte hercegovačkog mitropolita.

Poslije I Svjetskog rata u manastiru su boravili ruski monasi, prognani iz carske Rusije koji su živopisali manastir.

Obnovom manastira Tvrdoš 1992. godine, vraća mu se i njegova slava, a manastiru Duži se vraća njegova prvobitna slava “Pokrov Presvete Bogorodice”.

Hram Svetog Preobraženja Gospodnjeg smješten u parku Jovana Dučića predstavlja monumentalnu građevinu, arhitektonsku mješavinu više stilova gdje dominira romanski, odnosno gotski nad vitzantijskim. Njegova gradnja započeta je 1888. i trajala je do 1908. godine. Uporedo sa gradnjom crkve, građena je i zgrada škole, koja je danas preuređena u eparhijski dom.

Hram je kroz svoje postojanje doživio velike časti, a jedan od najznačajnijih događaja je prolazak litije sa moštima Svetog Vasilija Ostroškog 1996. godine, čija se mitra (kapa) i danas čuva u Trebinjskom hramu.

Hram krasi i prelijepo uređeno dvorište sa spomenikom podignutim u čast upokojenog patrijarha srpskog g. Pavla.

U eparhijskom domu postoje biblioteka, čitaonica, ikonopisačka radionica i narodna kuhinja, a pri hramu djeluju i dva hora.

Trebinjska (Trebinjsko-mrkanjska) biskupija je jedna od najstarijih u BiH, a prvi put se pominje u buli pape Benedikta VIII 1022. godine. Izgradnja katedrale Blažene Djevice Marije započeta je 1880. godine, odmah nakon dolaska austro-ugarske vojske, a završena je 1884. godine.

Godine 1984. dotadašnja župna crkva proglašena je Katedralnom crkvom, povodom 1000 godina postojanja trebinjske biskupije i 100 godina postojanja crkve.

Katedrala Blažene Djevice Marije je 2006. godine proglašena i nacionalnim spomenikom BiH.

Ova je džamija locirana u Starom gradu (Kastelu), nedaleko od glavne (zapadne) kapije i gradskih bedema. Građena je od tesanog kamena i pokrivena četverostrešnjim krovom u imitaciji kupole pod eternitom. Uz desni zid podignuta je kamena munara oktogonalnog oblika, visoka 16 m i bila je jedna od najljepših u Hercegovini. Sagrađena je 1726. godine i zadužbina je Osman-paše Resulbegovića. Graditelji su bili dubrovački majstori. U njenoj gradnji ima elemenata mediteranske arhitekture. Slovi kao najprostranija džamija u Hercegovini. Prije rata bila je kulturni spomenik pod zaštitom države. Osman-paša je kao prateće objekte podigao u blizini džamije još mekdeb i medresu, koji su bili prve prosvjetne ustanove u Trebinju.

Nakon izgradnje džamije, Osman-paša je optužen u Istanbulu da je u svoje ime u Trebinju sagradio ljepšu džamiju od careve. Zbog toga je sultan Ahmed III izdao naređenje kojim se on i njegovih devet sinova osuđuju na smrt. Osman-paša Resulbegović odlazi u Istanbul da moli za pomilovanje, ali njegova je odbijena, te je pogubljen 1729. godine.

Ovu džamiju je podigao Osman-paša Resulbegović u ime sultana Ahmeda III, zbog čega nosi još i naziv Careva džamija. Smještena je u Starom gradu blizu desne obale rijeke Trebišnjice.

Prema dokumentima istorijske arhive u Dubrovniku, sagrađena je 1719. godine, a gradili su je dubrovački majstori od tesanog kamena i pokrivena je četverostrešnjim krovom pod crijepom.

Kupališta na rijeci Sušici predstavljaju jedinstvenu atrakciju na teritoriji Trebinja. Netaknuta pitoma priroda, nevjerovatno čista voda, kaskade, vodopadi i bazeni u kanjonu Sušice predstavljaju izazov i istinsko osvježenje za svakog ljubitelja prirode i onog najboljeg u njoj.

Kupalište hotela Jazina Club 1972, najveći od “prirodnih bazena” rijeke Sušice. Ovo kupalište se nalazi u sklopu posjeda hotela “Jazina club”

Bazen Bregovi se  nalazi na  rijeci Trebišnjici u centru grada. Omiljeno kupalište generacijama Trebinjaca. Prirodan hlad, sportska igrališta, “outdoor work out”, ljetni bar su neki od sadržaja koji se nude posjetiocima ovog kupališta.

Turistički info centar je smješten u srcu grada u hladovini preko 120 godina starih Platana, simbola Trebinja, na najatraktivnoj i najfrekventnijoj lokaciji u gradu. Modernim enterijerom i opremljenošću info centar Turističke organizacije Grada Trebinja spada u red najboljih info centara na ovim prostorima o čemu svjedoče brojna priznanja koja su tokom godina rada pristigla na našu adresu. U našem info centru možete pronaći raznovrstan promotivni materijal, razglednice i turistički film, mape grada, te brojne suvenire i proizvode kućne radinosti.

U turističkom info centru možete angažovati licenciranog turističkog vodiča, a ljubazno osoblje Vam stoji na raspolaganju za sve potrebne informacije.

Muzej je nastao kao plod ideje najpoznatijeg Trebinjca, pjesnika i diplomate, Jovana Dučića. Osnovan је 1952. godine. Prvo arheološko iskopavanje muzej je obavio 1957. godine na crkvi Sv. Petra u Zavali. Prvu publikaciju, pod nazivom Trebinje I, Vasilija Koraća, izdao je 1966. godine. Godine 1975. pokreće časopis Tribunija. Raspolaže sa oko 1.500 m² korisnog prostora, od čega je oko 800 m² izložbeni prostor. Stalne postavke i legati:
-Dučićeva zbirka sa vrijednim umjetničkim eksponatima (72 eksponata kamene plastike, 14 umjetničkih slika domaćih i inostranih slikara, tapiserija, mozaik, japanski vez, odlikovanja Jovana Dučića, njegova ambasadorska odora i njegovi rukopisi) ;
– Stalna etnološka postavka Narodni život i kultura Srba u istočnoj Hercegovini u drugoj polovini XIX vijeka i prvoj polovini XX vijeka;
– Stalna arheološka postavka sa vrijednim eksponatima od kamenog doba do srednjeg vijeka;
– Memorijalna izložba slika Atanasije Popović – 43 umjetničke slike poznatog slikara, dar gradu Trebinju slikarevog brata Uroša Popovića;
– Legat slikarke Milene Šotre – 24 umjetničke slike sa motivima Hercegovine i Putopis po Rusiji i 15 grafika slikarkinog brata, poznatog grafičara Branka Šotre;

– Legat akademskog slikara Milorada Ćorovića – 57 umjetničkih slika;
– Legat književnika i vajara Radovana Ždrala – 122 skulpture izrađene od poludragog kamena.
Pored ovih stalnih postavki i legata, u fundusu Muzeja Hercegovine nalazi se oko 400 umjetničkih slika, grafika, skulptura i drugih predmeta. U sklopu Muzeja Hercegovine djeluje i depadans na Ušću (Lastva), legat Dubravke Kujačić u kome se priređuju povremene izložbe, promocije, koncerti. Muzej posjeduje i značajnu zbirku bibliotečke građe (biblioteka sa stručnim knjigama iz različitih oblasti nauke, kulture i umjetnosti).

Trebinjski Stari grad je nastao kao potreba Turaka da organizuju svoje posjede u Hercegovini uslijed velikih promjena (Padom Novog i Risna u Mletačke ruke) nastalih u doba ratova sa Svetom ligom (1683-1699).

Grad je sagrađen na desnoj obali Trebišnjice iznad najdubljeg mjesta u rijeci, tzv. Ban-vira, koji nosi naziv po legendi o banu koji se utopio u viru.

Najveće zasluge za razvoj grada kao tvrđave nosi Osman-paša, osnivač porodice Resulbegović. On, 1714. godine započinje radove na gradu koje nakratko prekida rat sa Venecijom. Dovodi majstore iz Dubrovnika, a radnu snagu iz okolnih mjesta (Ljubinje, Cernica, Nikšić). Naredne godine oko grada je iskopan hendek (kanal) koji je povezan sa Trebišnjicom. Za njegovo vrijeme sagrađene su “Sultan-Ahmedova” i “Osman-pašina” džamija, te “sahat-kula” koja i danas uspješno prkosi zubu vremena.

Stari grad “Kastel” je u početku imao oblik trougla koji je vremenom zaobljen, a svoju konačnu fizionomiju sa kulama, hendekom i bedemima dobio je u prve četiri decenije XVIII vijeka.

Pred ulaznom kapijom (današnji tunel) na zidinama se nalazio pokretni most koji je vodio preko kanala, kasnije zatrpanog zbog opasnosti od epidemije zarazne bolesti na savjet dr Levija (1932. godine).

Voda je jedan od najvažnijih prirodnih resursa na području istočne Hercegovine. Ogroman neiskorišteni potencijal pruža rijeka Trebišnjica, nekada najveća ponornica u Evropi (98 km), koja svojim najljepšim dijelom protiče kroz sam grad.

Rijeka Trebišnjica, zbog mirnog toka, pogoduje odvijanju sportskih disciplina. Izuzetna čistoća i bistrina su pogodni za ronjenje, a zbog velikog ribljeg bogatstva, velika je atrakcija za ribolovce. Dom je i nekih endemskih vrsta poput ribe “gaovice” i nadaleko čuvene “čovječije ribice” koja nastanjuje njene podzemne tokove. Uz obale rijeke Trebišnjice nalaze se brojna izlеtišta među kojima su najpopularnija izletišta “Studenac” i “Lastva”.

Obale Trebišnjice spaja veliki broj mostova od kojih se posebno ljepotom izdvajaju Perovića (Arslanagića) most, most Iva Andrića, te Kameni most.

Vode Trebišnjice protiču kroz Gatačko, Cerničko i Fatničko polje, gdje se u ponorima gube i ponovo izviru južno od Bileće pod imenom Trebišnjica. Vode rijeke Trebišnjice se pojavljuju i kao izvor dubrovačke rijeke Omble, a najveći dio otiče podzemnim tokom u Neretvu.

Manastir Tvrdoš se nalazi na desnoj obali rijeke Trebišnjice 5 km zapadno od Trebinja. Sagrađen je na temeljima crkve iz IV vijeka i spada u red najstarijih kulturno istorijskih spomenika u Republici Srpskoj. U XVI i XVII vijeku Tvrdoš je bio sjedište Humsko-Hercegovačke, odnosno Trebinjske mitropolije. Tokom tursko-mletačkog rata manastir je porušen, a dio relikvija prenesen je u manastir Savinu (Herceg Novi) i manastir Duži, odakle je 1992. godine u Tvrdoš prenesena ruka Svete kraljice Jelene Anžujske, majke kraljeva Milutina i Dragutina.

Manastir je poznat i po činjenici da je u njemu Sveti Vasilije Ostroški primio monaški postrig i sveštenički čin, nakon čega je izvjestan period službovao kao paroh popovopoljski. To je razlog zašto se Sveti Vasilije naziva još i “Ostroški i Tvrdoški”.

Preporod manastira počinje 1955. godine kada je obnovljen cijeli manastirski kompleks.

Posebnost unutrašnjosti današnje crkve je stakleni pod, koji predstavlja svojevrstan “prozor u prošlost” kroz koji se mogu vidjeti temelji crkve iz IV vijeka.

Dugu tradiciju proizvodnje vina, čiji počeci sežu u XV vijek, manastir uspješno održava i danas zahvaljujući obnovljenim vinogradima, vinskom podrumu i savremenoj vinariji.